Bez kategorii, Uncategorized

Tematy społeczne

14W latach 80-tych słabnie zainteresowanie pisarza tematami społecznymi i politycznymi oraz postacią idealnego bohatera, wydedukowaną na podstawie traktatów o obszczinie. Jednak nie rezygnował z hasła społecznego zaangażowania sztuki. Nadal wierzył, że jej zasadniczą funkcją jest walka o prawa człowieka. Nadal pozostał wierny hasłu swojej twórczości, które w zwięzłej formie aforyzmu wypowiedział później w opowiadaniu Paradoks: „człowiek jest stworzony do szczęścia jak ptak do lotu”. Jednak w latach 80-tych inaczej pojmował posłannictwo społeczne literatury. W czasach zamętu ideowego wywołanego bankructwem narodnictwa i braku nowego programu społecznego, w okresie reakcji, zniechęcenia i apatii podstawowym zadaniem sztuki jest przeciwstawienie się schyłkowym nastrojom, głoszenie haseł „otuchy i wiary, i wezwania do czynu”, podtrzymujących nadzieję na lepsze jutro. Korolenko z wyraźną aprobatą powtarzał aforyzm Ceryantesa, że „lepsza jest dobra nadzieja niż zła rzeczywistość”. Realizacja tych postulatów wymagała nowej metody artystycznej. Pisarz zrewidował swój stosunek do realizmu; twierdził, że nie sprosta on nowym zadaniom stawianym przez epokę. Z niechęcią odniósł się też do naturalizmu, dopatrując się w nim tylko „zwyrodnienia realizmu”.