Bez kategorii, Uncategorized

Stosunki literackie

49Rzucającym się w oczy zjawiskiem w latach 80-tych i na początku 90-tych było powolne zacieśnianie się stosunków polsko-rosyjskich już nie tylko w dziedzinie zagadnień ideowo-politycznych, społecznych i narodowych, ale też ściśle literackich, „warsztatowych”. Teraz o znaczeniu literatury polskiej w Rosji i rosyjskiej w Polsce zaczynają rozstrzygać także ich obiektywne wartości artystyczne i moralne, uznawane w świecie i budzące powszechny podziw. W Rosji umacnia się przekonanie, że w nowych warunkach historycznych literatura polska może się stać pomostem łączącym oba narody na różnych płaszczyznach, nie tylko w dziedzinie kultury. Na tym tle doszło do pewnego ujednolicenia stanowiska liberalnej inteligencji rosyjskiej i polskich pozytywistów. Po stronie rosyjskiej przekonaniu temu dał wyraz Aleksander Pypin w odważnym, pod wielu względami przełomowym studium pt. Sprawa polska w literaturze rosyjskiej, ogłoszonym na łamach czasopisma „Wiestnik Jewropy” w 1880 r. O wadze, jaką przywiązywano do tej publikacji po stronie polskiej, świadczy fakt, że Aleksander Świętochowski postarał się niezwłocznie o przekład polski tego studium i ogłosił je w osobnej broszurze jako tomik biblioteki świeżo kreowanej „Prawdy”.