Bez kategorii, Uncategorized

Spasowicz

20Wystąpienia Spasowieża w latach 80-tych były doniosłym faktem w historii polsko-rosyjskich stosunków literackich, wywołały żywą dyskusję, polemiki i sprzeciwy, pochodzące zarówno ze strony ośrodków myśli rewolucyjno-demokratycznej, jak też skrajnie zachowawczych. Wystarczy powołać się na głos Stanisława Tarnowskiego, który zastrzegał się przeciw mierzeniu Puszkina miarą Mickiewicza, widząc w rosyjskim poecie talent podobny do Słowackiego, „tylko od niego niższy”, i jakobina, zatruwającego atmosferę moralną kraju. Z gruntowną krytyką poglądów Spasowieza wystąpił też Józef Tretiak w studium naukowym pt. Ślady wpływu Mickiewicza w poezji Puszkina, ogłoszonym w Krakowie w 1889 r. i przedrukowanym później w książce Mickiewicz i Puszkin. Uczestnik powstania styczniowego, później student uniwersytetów w Zurychu i Paryżu, autor licznych prac o Mickiewiczu i Słowackim, przeciwstawił się sądom petersburskiego polityka i historyka literatury. Problem związków obu poetów przedstawił na szerokim tle historycznym i biograficznym, a za punkt centralny twórczości Puszkina uznał Proroka, uważając go za szczyt jego poezji.