Bez kategorii, Uncategorized

Platonow

34Płatonow nie jest zapewne dziełem doskonałym. Konieczność zaadaptowania tego utworu do współczesnej, dzisiejszej sceny wymaga bezlitosnych cięć. Toteż może się okazać, w zależności od tego, gdzie trafią nożyce inscenizatorów, sztuką coraz to inną, tyle w sobie mieści wątków wszelakich. Może więc być sztuką o jedzeniu i piciu, o beznadziejnej nudzie prowincjonalnej, o przygodach rosyjskiego Don Juana, o prowincjonalnym rozpijaczonym Hamlecie, itd. Ale przede wszystkim jest to rosyjska wersja Don Juana — na wskroś współczesnego, reprezentanta .swoistej krytyki określonego środowiska, a także ówczesnej epoki.
Płatonow — prowincjonalny nauczyciel, protestuje przeciwko życiu, w którym nic się nie dzieje i dziać się nie może. Osobliwy to wszelako protest. Nicość otoczenia, pustka rozmów, nuda i próżniactwo — wszystko to mierzi go, sarn jednak również pogrąża się w rozpuście i nieróbstwie. Tragedia tego człowieka polega przede wszystkim na tym, że zbyt jasno zdaje sobie sprawę z marazmu, w którym tkwi zarówno on sam, jak i jego otoczenie. Pustki życia nie mogą zapełnić rozliczne przygody miłosne, które są dla niego nie tyle ucieczką od rzeczywistości, ile źródłem nowych, dodatkowych udręk. Płatonow jest Don Juanem absurdalnym, a więc anty-Don Juanem, tragicznym i niepoważnym zarazem. W tym .samym stopniu pozostali bohaterowie sztuki są antybohaterami antybohaterskiej epoki ustabilizowanego filisterstwa, często cynicznego i wyzywającego. Płatonow to swoiste połączenie Czackiego ze sztuki Gribojedowa i Lermontowskiego Pieczorina, Hamleta i Don Juana. Jako Don Juan Płatonow kwestionuje sam siebie. Jego hamietyzm jest bezsporny, choć zaprawiony bezlitosną, miażdżącą autoironią.

Related Post

Polska literatura w Rosji Próbowano wyjaśnić przyczyny dość nieoczekiwanej kariery polskiej literatury w Rosji w latach 80-tych. W epoce reakcji, po zdławieniu ruchów rewolucyjnych, rosyjska literatura zaangażowana, rozwijając się w duchu narodnickim, przeżywała ostry kryzys....
Działalność społeczna Szczytowy okres działalności społecznej Korolenki przypadł na lata wzmożonych ruchów rewolucyjnych. Jednak pisarz odniósł się do nich z rezerwą, otwarcie deklarując, że nie jest rewolucjonistą. Pozostał wierny programowi radykalnej inteligencji rosyj...
Czytamy mniej książek Mówi się, że książka jest podstawą kultury europejskiej, jeśli jednak tak jest rzeczywiście, to dzisiejsze czasy i pozycja książki mogłyby świadczyć o upadku tej kultury, czytamy, bowiem coraz mniej i niechętnie. Wolimy obejrzeć film, serial albo po...
Konwencja utraconej ojczyzny We współczesnej prozie, którą można datować jeszcze na nie tak dalekie lata, pojawia się mnóstwo ciekawych konwencji i tendencji. Jedną z nich jest na pewno konwencja utraconej ojczyzny. Temat dotyczy oczywiście artystów, którzy mieszkali na Kresach...
Step Przywódca liberalnego ruchu narodnickiego, Michajłowski, zarzucił autorowi Stepu brak sprecyzowanego światopoglądu, organizującej, ogólnej idei. Uwagi te trafiły w miejsce bolesne: Michajłowski wypowiedział głośno to, co stanowiło źródło rozterki Cze...
Moment dziejowy a język książki Wiadomo, że moment dziejowy wpływa na pisarzy tworzących w danym okresie. W zależności od epoki albo ucieka się od tematyki politycznej albo się do niej lgnie, podobnie jest z innymi tematami. Literatura odzwierciedla też nastroje panujące w społecz...