Bez kategorii, Uncategorized

Kryzys moralny

37Na początku lat 90-tych Korolenko przeżył kryzys moralny, który w zasadniczy sposób wpłynął na charakter jego działalności w ostatnim okresie życia. Wprawdzie opublikował jeszcze drugi cykl opowiadań syberyjskich, będących kontynuacją tematyki zesłańczej z lat 80-tych, oraz słynne Światełka napisane prozą poetycką, gdzie występuje ujęty w formę symbolu charakterystyczny dla całej twórczości pisarza motyw nadziei, która nigdy nie gaśnie w sercu człowieka, ale działalność artystyczna wyraźnie staje się dla Korolenki drugoplanowa. Wywołuje ona w pisarzu niezadowolenie i niedosyt, ponieważ wydaje się zbyt „pokojowa”, zbyt oderwana od aktualnych wydarzeń i problemów nurtujących społeczeństwo rosyjskie. Wzrasta więc ciężar gatunkowy szkicu. Uwagę pisarza absorbuje krąg zagadnień związanych z losami historycznymi Rosji, z przyszłością wsi rosyjskiej, wciąganej w tryby nowych stosunków społecznych. Korolenko dochodzi do przekonania, że pomimo wszystkich nieszczęść, jakie spadają na lud w ustroju burżuazyjnym, jest on wbrew wywodom narodników ogromnym krokiem naprzód w porównaniu z „zatęchłą” patriarchalną ekonomiką.