Bez kategorii, Uncategorized

Ignacy Kraszewski

Do wiecznie żywych i atrakcyjnych pisarzy polskich należał w Rosji Józef Ignacy Kraszewski. I w tych latach wydawano jego powieści masowo, licząc przede wszystkim na czytelnika przeciętnego, szukającego w utworze literackim spokoju i harmonii. Nie był jednak związany z życiem literackim kraju, nie wywołał polemik, sporów — a notatki pojawiające się w prasie po ukazaniu się kolejnych tomów przekładów jego powieści były z reguły krytyczne. Na łamach prasy rosyjskiej pojawiało się też nazwisko Teodora Tomasza Jeża-Miłkowskiego, którego tłumaczono i wydawano jeszcze od początku lat 70-tych i który w nowszych czasach zyskiwał sobie sporo zwolenników. Informowano też o Wiktorze Gomulickim, Adamie Asnyku, Janie Lamie, Klemensie Junoszy. Drukowano przekłady ich utworów, podkreślano bliskość ideową. Po kilku latach młody, ale znakomity już, rosyjski historyk literatury Eugeniusz Aniczkow, pisał, że czytelnicy rosyjscy „chętniej i uważniej czytają utwory współczesnych pisarzy polskich niż dalekiego Zachodu: Sienkiewicz, Orzeszkowa, Prus to nazwiska nie tylko dobrze u nas znane, ale też szczególnie bliskie, nieomal pokrewne”.32