Bez kategorii, Uncategorized

Działalność społeczna

Szczytowy okres działalności społecznej Korolenki przypadł na lata wzmożonych ruchów rewolucyjnych. Jednak pisarz odniósł się do nich z rezerwą, otwarcie deklarując, że nie jest rewolucjonistą. Pozostał wierny programowi radykalnej inteligencji rosyjskiej XIX wieku, bazującemu na „oświecicielskich” hasłach lat 60-tych. Kontynuował walkę o praworządność, o rozwój oświaty i zniesienie przywilejów stanowych, o reformy i burżuazyjno-demokratyczną republikę. Dlatego też z entuzjazmem powitał obalenie monarchii, ale nie był w stanie zrozumieć i przyjąć Rewolucji Październikowej. Poglądy Korolenki wyraźnie przejawiły się w powieści autobiograficznej Historia mojego współczesnego, będącej swoistą kontynuacją tradycji Rzeczy minionych i rozmyślań Aleksandra Hercena. Korolenko potraktował dzieje życia osobistego jako pryzmat odzwierciedlający epokę, historię inteligencji rosyjskiej lat 70-tych. Relację o burzliwych wydarzeniach i tragicznych konfliktach pokolenia przepoił własną koncepcją tego okresu historii Rosji. Próbował dowieść, że „źródła tragedii Rosji końca XIX i początku XX wieku tkwią w sprzeniewierzaniu się przez władze ideom i reformom lat 60-tych”. Gwałtowna zmiana w polityce Aleksandra II, który przekreślił osiągnięcia epoki wielkich reform, doprowadziła do łamania praworządności i do samowoli administracji.
40