Bez kategorii, Uncategorized

O książkach komediowych z dużą dawką dobrego humoru mówi się bardzo trudno, dowcip bowiem musi trafiać w odpowiednie gusta. Niemniej jest to całkiem możliwe, szczególnie, jeśli wziąć pod uwagę przede wszystkim kwestie wymagań literackich. Coś humorystycznego i jednocześnie coś budującego, dającego do myślenia. To niewątpliwie wspaniała alternatywa, niemniej nie wszystkie książki się tutaj kwalifikują.Jest jednak pewne pozycja, która spełnia chyba wymagania tych wszystkich miłośników literatury, o których wspominam czasami. Mamy tutaj na myśli przede wszystkim działo autorstwa Winstona Grooma, utwór pod tytułem Forrest Gump. Do dzisiaj uważana jest ta książka za swoisty ideał w świecie żartu i realiów życiowych. Winston Groom tropi w Forreście Gumpie bezsens woje, absurdy wydarzeń związanych z przeciętnym życiem, korupcja, nepotyzmem i nietolerancją. Bez wątpienia czytanie wspominanej książki to nie tylko radość, ale i pewnego rodzaju bitwa filozoficzna. Forrest Gump porównywany jest trochę do Świata według Garpa napisanej przez Irvinga, ja osobiści jednak bardziej cenię Forresta Gumpa (choć tej drugiej pozycji nic nie brakuje). Forrest Gump po prostu mnie bawi. To książka dla każdego, zarówno dla dojrzałego czytelnika, jak i młodzieży, która nie szuka jeszcze wielkich wartości w literaturze. W tym wypadku można sobie powiedzieć jasno: to dzieło, które będzie umiejętnie kreowało wizerunek naszej codzienności w perspektywie dobrej zabawy i niesamowitego humoru.

Bez kategorii, Uncategorized

Wiadomo, że moment dziejowy wpływa na pisarzy tworzących w danym okresie. W zależności od epoki albo ucieka się od tematyki politycznej albo się do niej lgnie, podobnie jest z innymi tematami. Literatura odzwierciedla też nastroje panujące w społeczeństwie. Są jednak takie czasy, które odciskają mocne piętno także na języku pisarzy. Szczególnie dzieje się tak w prozie i mają na to wpływ także inne niż wymienione wcześniej czynniki. W czasach socjalizmu, panowała cenzura prewencyjna. Zanim tekst trafił do druku musiał zostać dokładnie sprawdzony przez urzędników. Wykreślano nawet całe partie tekstu, gdy doszukano się w nich jakichś politycznych aluzji. W ten sposób ingerowano w dzieło danego pisarza. Okazywało się, że książka ocenzurowana ma dwóch autorów: pisarza i urzędnika. Przez to powstawał język ezopowy, pełny niedopowiedzeń, aluzji. Pisarze nawiązywali kontakt z czytelnikami przez stosowanie specjalnego kodu językowego.

Bez kategorii, Uncategorized

Są książki, których przenoszenie na wielki ekran się nie udaje co ważne, mimo dzisiejszych możliwości, którymi dysponują filmowcy, najczęściej ekranizacje nie udają się bardzo. Rzadko kiedy reżyser jest w stanie sprostać zadaniu, tak, jak chociażby sam Peter Jackson, który zekranizował Władcę Pierścieni i to w genialny sposób. Ale i tak uważam, że ze wszystkich adaptacji najbardziej udało się… Pachnidło.Historia mordercy, który mordując kobiety tworzy wyjątkowe, nadzwyczajne wręcz pachnidło, dzięki jakiemu bezie mógł zawładnąć światem. I gdyby wysłał list do papieża skropiony niezwykłymi perfumami, to duchowny natychmiast okrzyknąłby perfumiarza nowym Mesjaszem. Co interesujące, zarówno w książce, jak i w filmie niemalże czuć te wszystkie zapachy, woń, która zniewala. Woń, która bezwzględnie kradnie serce.Sama książka zajmuje znamienne miejcie w mojej domowej biblioteczce. To świetnie napisana powieść, którą czyta się niemal jednym tchem. Ale kiedy obejrzałem ekranizację tej powieści, to przyznałem, że to ten jeden z nielicznych razów, kiedy film zaczyna przewyższać dzieło literackie. A zważywszy, że książka jest genialna…Bez wątpienia polecam i film, i książkę. Bo obie propozycje są na bardzo wysokim poziomie, obie mogą zafascynować i rozkochać w sobie. Nie można więc przegapić oferty spędzenia czasu z Pachnidłem, historią wyjątkowego mordercy. Książka nie jest szczególnie obszerna, przeczytać się ją da w jeden wieczór.

Bez kategorii, Uncategorized

Jeśli jesteśmy miłośnikami książek, to zapewne mamy ich w domu całkiem sporo. Problem pojawia się wtedy, gdy trzeba je gdzieś umieścić. Niektórzy chowają je w swoich kredensach, co nie jest jednak odpowiednim miejscem dla nich. Najlepiej, jeśli po prostu sprawimy sobie regały i je ładnie poukładamy. Pamiętajmy jednak, żeby to wyglądało estetycznie, nie upychajmy książek jedne na drugich. Lepiej kupić nawet kilka regałów, ale nie ściskać książek, warto je tak ułożyć, żeby można było je swobodnie wyciągnąć, gdy będziemy tego chcieli. Poza tym należy dbać o nasze książki i nie gnieść ich ani nie niszczyć, jeśli naprawdę nam na nich zależy. Poza tym regały z książkami wyglądają bardzo estetycznie i mogą stanowić wspaniałą ozdobę naszego salonu albo gabinetu. Nie możemy na pewno rzucać książek na podłogę, bo strasznie się kurzą i na pewno się zniszczą, dlatego znacznie lepszym rozwiązaniem są odpowiednie regały.

Bez kategorii, Uncategorized

Janusz Głowacki to jeden z najciekawszych dramaturgów współczesnej literatury. Nie dziwne, że na scenach teatrów grywa się jego dzieła, że w polskich domach czyta się książki napisane zez tego twórcę. Oczywiście czyta się mniej niż w poprzednich latach, bowiem coraz mniej Polacy czytają ogólnie. Ale i tak jest to bardzo interesująca postać, osoba, o które nie mogę nie wspomnieć nawiązując do tematu literatury, po jaką warto sięgnąć.Co polecam z Głowackiego? Można byłoby opowiadać wiele, ale moją ulubioną pozycja, bez której nie wyobrażam sobie domowej biblioteczki jest powiastka pod tytułem Ostatni Cieć. Opowiada on o losach amerykańskich gwiazdorów w zetknięciu z rzeczywistym i – jak by się mogło wydawać -normalnym światem. Nie jest to jednak temat tak zaiste oczywisty, bowiem Głowacki w swoim typowym stylu mieszka fenomenalny humor z życiowymi prawdami, także czytelnik w pewnym momencie zaciera granice pomiędzy światem rzeczywistym a literacką fikcją. Ten zabieg sprawia, ze Ostatniego ciecia czyta się naprawdę genialnie. A ile jest przy tym znakomitej zabawy…Głowackiego każdy powinien poznać. Jest to pisarz bardzo kreatywny i potrafi posługiwać się słowem jak mało kto. Na pewno w konfrontacji na linii Grochola-Głowacki ta pierwsza nie ma praktycznie żadnych szans. Janusz Głowacki jest bowiem tym pisarzem, który wywindował polską literaturę na piedestał i sprawił, że czyta się jego książki w jeden wieczór i zawsze chce się więcej. Dlatego wymagający czytelnicy powinni sięgać po tego rodzaju książki.

Bez kategorii, Uncategorized

Kanon szkolnych lektur zmienia się dość często. Jedne książki znikają, pojawiają się inne. Niektóre są te same od lat, bo przecież Słowacki wielkim poetą był i przeczytać go każdy musi. Podobnie jest z „Panem Tadeuszem” – to nasza epopeja narodowa, nikt jednak z zarządzających oświata nie bierze pod uwagę faktu, że to zbyt trudna lektura dla młodzieży. Lektura, która w żaden sposób młodego człowieka nie jest w stanie zainteresować.Naszej oświacie przydałaby się reforma, ale bardziej drastyczna niż do tej pory się zdarzało. Przede wszystkim szkoły powinny stać się przyjazne uczniom i ich potrzebom. Zamiast czytać nudnych poetów, niezrozumiałe dzieła średniowieczne, czy tez powieści z okresu realizmu można byłoby niektóre dzieła zastąpić nowymi pozycjami, bardziej „czasowymi” i adekwatnymi do rozwoju kultury. Na pewno „Wiedźmin” Andrzeja Sapkowskiego krzywdy uczniom by nie zrobił, w wielu przypadkach zauroczyłby wręcz młodych ludzi lekturą i literaturą.

Bez kategorii, Uncategorized

Kto choć trochę interesuje się literaturą i różnymi konwencjami, które możemy w niej znaleźć dobrze zna, konwencję, a właściwie, ściślej mówiąc topos pozornej skromności. Pojawia się on już w literaturze staropolskiej i w kolejnych epokach jest kontynuowany. Polega to na tym, że pisarz mówi swoim słuchaczom czy czytelnikom, że nie jest zbyt zdolny, żeby stworzyć tak wielkie dzieło, że to raczej ręka Boża nim kieruje i jego piórem także. Chce nam pokazać swoją skromność, ale jest to skromność pozorna, a wszystko przez użycie odpowiednich środków stylistycznych. Motyw ten pojawia się także w kronikach polskich, a także w późniejszych tekstach, powstał z bardzo przyziemnego powodu, pisarze po prostu nie wiedzieli jak mają zacząć swoje dzieła, a taki wstęp pasował do każdego z utworów, wystarczyło go tylko trochę zmodyfikować. Nie da się jednak ukryć, że pomysł był niezwykle odkrywczy, bo przeżył do dzisiaj, zwłaszcza w poezji. W wielu wierszach znajdziemy inwokację już na samym początku, która wykorzystuje właśnie tę konwencję.

Bez kategorii, Uncategorized

Mówi się, że książka jest podstawą kultury europejskiej, jeśli jednak tak jest rzeczywiście, to dzisiejsze czasy i pozycja książki mogłyby świadczyć o upadku tej kultury, czytamy, bowiem coraz mniej i niechętnie. Wolimy obejrzeć film, serial albo poczytać gazety, powieść nas nudzi, a jej objętość stron od razu nas zniechęca i nie podejmujemy wyzwania. Obserwuje się także takie zjawisko, jak wstyd. Ludzie wstydzą się przyznać, że czytają książki, bo jest to źle odbierane w środowisku. Czytamy coraz mniej, dotyczy to zarówno dorosłych, jak i dzieci. Co z tego, że w programie nauczania jest tak wiele książek, skoro maluchy już w szkole podstawowej nie odwiedzają biblioteki, ale korzystają z internetowych bryków i ściąg. Takie złe nawyki przechodzą do dorosłego życia i sprawiają, że czytanie nie jest już naszą przyjemnością. Przez to tracimy także pewne umiejętności umysłowe. Nie rozwijamy naszego intelektu, rozumowania, ale niestety zmuszanie ludzi do czytania książek, bo nie osiągniemy pożądanych efektów.

Bez kategorii, Uncategorized

Antoniego Czechowa uważa się za mistrza krótkiej formy. Wszakże jego krótkie opowiadania aż kipią od mistrzostwa. Jeśli ktoś nie czytał, to naprawdę wiele stracił, bo te teksty są niezwykle wartościowe, ale także dostarczają rozrywki na wysokim poziomie. Najbardziej znany utwór Czechowa to chyba „Końskie nazwisko” i „Szynel”. Rosja od zawsze wydawała na świat wybitnych pisarzy. Być może działo się tak przez specyfikę tego miejsca, które zniewalało społeczeństwo, ale także było pełne absurdów nie do ogarnięcia zwykłym umysłem. Stąd narodził się i Czechow, który był wspaniałym obserwatorem. Wykorzystał absurd życia, które widział i w niezwykle mistrzowskiej formie opracował go w swoich utworach. Jego opowiadania są nie tylko śmieszne, ale śmieszą aż do łez, do tej granicy, gdy przeradzają się w tragedię i smutek. Zachwycają także jego charakterystyczni bohaterowie, których kreśli swym fantastycznym piórem.

Bez kategorii, Uncategorized

Kobiety mają zupełnie inny gust czytelniczy niż mężczyźni. Płeć piękna bowiem szuka zgoła odmiennych wartości w literaturze, niźli panowie. Kobiety chcą czytać o swoich marzeniach, o romantyzmie, uczuciowych kochankach. To zapewne dlatego bestsellerami często zostają książki, które tak naprawdę z punktu widzenia kunsztu literackiego niewiele sobą niosą. Są źle napisane, oparte na schemacie, a i sama intryga nie jest niczym nowym. Nie mniej to kobiety lubią i takie książki kupują.Są na szczęście takie panie, które cenią dobra lekturę. Poszukiwanie oryginalności w książkach jest dla nich pasją i wyzwaniem. Jeśli przy tym ktoś lubi watki fantasy, to doskonała propozycja na jesienne wieczory jest saga o wiedźminie Geralcie autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Miłość wiedźmina i czarodziejki Yennefer to arcydzieło romantyczne. Przy tym okalane wartką akcją, szaleństwem i niebywałą historią poszukiwania w imię uczuć malej dziewczynki Ciri.