Bez kategorii, Uncategorized

Książki lubi każdy, choć w ostatnich latach na pewno czytamy dużo mniej. Zasłaniamy się brakiem czasu, potrzeba odpoczynku od wszystkiego. Prawda jest jednak inna. Chodzi tutaj oczywiście o internet, komputery, telewizję i nasze lenistwo. Nie mniej są jeszcze wierni czytelnicy, którzy literatury nigdy nie opuszczą. Dla nich dobra lektura znaczy więcej niż film.Każdy z czytelników ma swoje gusta czytelnicze. Mężczyźni – jak to mężczyźni, mają swoje gusta. Lubia naturalnie takie książki, w których akcja przebiega w szybkim tempie. Lubia intrygę i zagadki. Dlatego też wielkim uznaniem w oczach mężczyzn cieszą się powieści szpiegowskie autorstwa Toma Clancy`ego, autora „Polowania na Czerwony Październik”. Równie uznaniem cieszy się Robert Ludlum, autor między innymi przygód Jasona Bourne`a. Często panowie sięgają też do klasycznej lektury i powieści Alistera McLaine`a. Na pewno ci autorzy nigdy z męskiego piedestału nigdy nie zejdą. Potrafią korzystać z pióra, a mężczyźni wyjątkowo ich cenią.

Bez kategorii, Uncategorized

są tacy pisarze, którzy z każdą powieścią fascynują jeszcze bardziej. Są tacy, którzy słowo pisane traktują wyjątkowo, nie jako sposób zarabiania i zyskiwania na popularności, ale przede wszystkim jako wyzwanie stawiane przez czytelnika. Jednym z takich jest niewątpliwie Hiszpan Arturo Perez-Reverte, który jest autorem takich powieści jak między innymi Klub Dumas, Flamandzka szachownica, Oblężenie, Cmentarzysko bezimiennych statków, czy też Fechtmistrz. O swojej popularności mówi bardzo skromnie: „W restauracjach łatwiej i zarezerwować stolik”. W rzeczywistości jednak jego dzieła to jedna z najbardziej znamiennych literatur przełomu XX i XXI wieku. Arturo Perez-Reverte potrafi wnieść do swoich książek coś niesamowitego, tajemniczego, niepokojącego i jednocześnie budującego. Z reguły złymi postaciami są tutaj kobiety, które próbują zyskać na naiwności mężczyzn. Ale oczywiście nie jest to regułą.Arturo Perez-Reverte to znakomity dziennikarz, który przez lata relacjonował wszystkie konflikty zbrojne świata. Wiele w życiu widział, sam niemal nie zginął w Afryce. Swoje doświadczenie wniósł w swoją literaturę i wsparł to jeszcze ogromną wiedzą. Swoją pasją do malarstwa, do powieści Dumasa. I dzisiaj mamy w bibliografii tegoż autora wiele znakomitych pozycji, które intrygują i zachwycają. Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie, zarówno miłośnik powieści detektywistycznej, jak i fascynat historii, nawet poszukiwacze skarbów. Z czystym sumieniem polecam wszystkim tego psiarza, to jedna z najbardziej znamiennych postaci współczesnej literatury.

Bez kategorii, Uncategorized

Pisarzy jest całe mnóstwo. Chociaż nie wiemy o ich istnieniu, to oni żyją, tworzą i całkiem nieźle się mają. Nie sposób przeczytać wszystkie książki, powieści stworzone na świecie czy nawet w danym kraju, bo brakłoby nam życia. Nie liczy się jednak ilość, ale jakość. Są takie książki, które zmieniają nasze życie czy sposób myślenia. Uwielbiamy pisarzy, którzy trafią w nasz gust. Czasami nie przejmujemy się nawet uszczypliwymi uwagami recenzentów czy krytyków, bo wiemy, że to literatura dla nas i dla nas jest najpiękniejsza. Ale są także pisarze, których szybko zapominamy. Niestety często dzieje się tak w naszym kraju, że za życia nie doceniamy naszych artystów, a zaczynamy o nich mówić i zachwycać się ich dziełami, dopiero gdy umrą. Dlatego warto się temu sprzeciwić i zainteresować się artystom, którzy żyją i tworzą i może czekają nadal na swoją publiczność?

Bez kategorii, Uncategorized

Wśród znakomitości, jakie ze świata pisarskiego należy omówić, znajdują się także przedstawiciele takiego popularnego gatunku, jakim jest fantastyka. Na pierwszym miejscu musimy na pewno wspomnieć Stanisława Lema. Jego pierwsze utwory są ściśle w gatunku science – fiction. Dla niektórych zupełnie niezrozumiałe utwory, dla innych mistrzowskie opowiadania i powieści. Jednak późniejsze utwory Lema mogą się bardziej spodobać miłośnikom rozważań filozoficznych, egzystencjalnych czy metafizycznych. Okazuje się, że pod koniec swojej kariery pisarskiej stał się bardzo zamyślony i stawiał pytania o naturę ludzką i granicę ludzkiego poznania. W każdym razie kolekcję Lema na pewno warto znać, bo jest to bardzo dobra literatura. Ale przedstawić także należy Rafała Ziemkiewicza i jego „Pieprzony los kataryniarza”. Jest to książka z gatunku cyber – punk, ale mimo dziwnej nazwy jest niezwykle ciekawa i każdemu czytelnikowi może przypaść do gustu, wystarczy tylko zacząć czytać, a sami się przekonamy.

Bez kategorii, Uncategorized

Do naszych narodowych wieszczów zaliczamy jak wiadomo na pierwszym miejscu Adama Mickiewicza, a ze współczesnych nam oczywiście Czesława Miłosza i Wisławę Szymborską. Pozycja ich książek w naszym społeczeństwie jest nadal wysoka. Ogólnie nie można o nich mówić źle. Nawet pochwalne wiersze na cześć Stalina, które pisała Szymborska są dzisiaj skrywane w bibliotekach, ukrywane przed światłem dnia, bo to przecież wstyd, mało kogo obchodzi, że to przecież także element naszej kultury. Odważnie dzisiaj wypowiadają się tylko uczniowie, którzy są katowani utworami naszych wieszczów, które ich nudzą i nie są w stanie w nich dostrzec nic dobrego czy pożytecznego. Wszystko dlatego, że nie przerabia się w dzisiejszych szkołach współczesnych, nowych utworów, a cały czas klepie się tych starych wieszczów i co najgorsze, nie można o nich złego słowa głośno na lekcji powiedzieć. I chociaż można się spierać co do ich wartości artystycznych, ale niestety nadal są wieszczami, których nie można skrytykować.

Bez kategorii, Uncategorized

Nie tylko inne kraje europejskie mają wspaniałych pisarzy, mamy także ich i my. Może nie zawsze ich doceniamy, ale są znakomici pod wieloma względami. Możemy się poszczycić chociażby Franzem Kafką który do dzisiaj jest czytany w wielu krajach świata. Ludzie zachwycają się jego mistrzostwem prozatorskim. Mamy także znakomitego Schulza, który stworzył niezwykle oryginalne utwory. Jego proza jest niezwykła, niczym sen i jawa jednocześnie. Na pewno warto poczytać, jeśli jeszcze tego nie zrobiliśmy. Świetny jest także Witold Gombrowicz, jednak nie trafia do masowego odbiorcy, bo jego książki są nieco skomplikowane i trudniejsze, dlatego nadają się dla nieco bardziej zainteresowanych tym typem literatury. Wielu ludzi zna także Andrzeja Sapkowskiego, który stworzył m.in. sagę o Wiedźminie. Jest to naprawdę fantastyka najwyższych lotów i warto ją docenić. Jak widać i my mamy znakomitych pisarzy i jest ich znacznie więcej, trzeba tylko się nimi wreszcie zainteresować i poczytać ich dzieła.

Bez kategorii, Uncategorized

Wiele można o nim pisać i wiele już zostało napisane. Henryk Sienkiewicz zawsze jest dobrym tematem do rozmów, choć rodzi wiele kontrowersji. Jego książki można albo odrzucić całkowicie albo z całą stanowczością pokochać. Wielu ludzi, zwłaszcza mężczyzn uwielbia cała trylogię, sceny znają na pamięć! Nie ma jednak w tym nic dziwnego. Pisarstwo Sienkiewicza jest przystępne. Jego wizja powieści historycznej nawiązuje do tradycji walterscottowskiej. Jest to więc przygoda, szybka wartka akcja i świetni, charakterystyczni bohaterowie. Taka wizja historii jest jednak wyidealizowana, przedstawia tylko to, co dla Polaków dobre, chwali ich męstwo i nadludzkie siły i zdolności. Jest w tym jednak coś, co sprawia, że do tych książek zawsze wracamy i nie przerażają nas te opasłe tomy. Czytamy więc po katach Sienkiewicza, chociaż potem krytykujemy go za kiczowatość, taka już nasza przewrotna natura. Jego powieści urzekają i wciągają, dla tego do dzisiaj jest jednym z najbardziej popularnych pisarzy w Polsce.

Bez kategorii, Uncategorized

Historia zawsze wpływa w jakiś sposób na prozę artystyczną. W powieściach, a nawet w poezji można zobaczyć jej ślady. Ujawnia się to zwłaszcza w trudnych momentach dziejowych, w Polsce np. w czasie rozbiorów. Wtedy literatura przyjmuje na siebie obowiązki, walczy o zachowanie narodu poprzez język, dzieła i kulturę narodową. Są jednak okresy, które przeciw temu się buntują. Tak było np. w Dwudziestoleciu Międzywojennym. Skamandryci wołali, że chcą wreszcie zobaczyć wiosnę, a nie Polskę. Sprzeciwiano się służalczej roli literatury wobec państwa. Odrzucono tematykę społeczną, a zaczęto się interesować sztuką dla sztuki. I chociaż przez chwilę wydawało się, że tak już zostanie, że literatura została uwolniona od polityki i historii, to jednak nadeszła II wojna światowa i po raz kolejny historia drastycznie wtargnęła w twórczość pisarzy i zmusiła ich do zainteresowania się sprawami bieżącymi. Pamiętajmy, że literatura będzie z historią związana na wieki, bo nie da się uciec, od tego co się dzieje wokół nas.

Bez kategorii, Uncategorized

Książki opowiadające o życiu wsi, zazwyczaj były cukierkowe. Wieś przedstawiano jako idyllę, do której trzeba uciec z miejskiej dżungli, by naprawdę zacząć żyć. Wszystko zmieniło się w pozytywizmie, kiedy to chociażby proza Żeromskiego czy Orzeszkowej i Konopnickiej pokazała prawdziwy obraz wsi. A nie był on wcale taki piękny. Pokazano biedę i wyzysk. Okazało się, że wieś wcale nie jest arkadią, a jedynie miejscem opuszczonym, w którym życie jest szare i beznadziejne. Kolejne utwory takie jak „Konopielka” czy „Kamień na kamieniu” pokazują przemiany, jakie dokonują się na polskich wsiach. Początkowo były one niejako odcięte od świata, nie docierała tam nawet wojna. Jednak wszystko się zmienia. Ktoś wybudował drogę, powstała szkoła, chcą osuszyć bagna i założyć elektryczność. Mieszkańcy wsi jednak stanowczo te nowości odrzucają, bo to nie ich. I nic, żaden argument czy dowód rzeczowy nie jest w stanie ich przekonać.

Bez kategorii, Uncategorized

Wiele konwencji literackich wywodzi się z antyku. Właśnie to jest źródło i kolebka europejskiej cywilizacji i kultury. Po dziś dzień pisarze i poeci nawiązują do konwencji, które zostały przed tak wielu laty ustalone w Grecji i w Rzymie. Nawiązuje się także do konwencji dialogów Platona. Znajduje się w nich motyw zmęczenia rozmową. Każda rozmowa czy dialog kończy się wraz z końcem dnia. Do tej konwencji nawiązywał już Kadłubek, autor naszej polskiej kroniki, ale nawiązuje także Teodor Parnicki w powieści „Tylko Beatrycze”. Konwencja ta jest bardzo stara, ale nadal niektórzy pisarze z kręgu literatury pięknej ją wykorzystują. Jest to świetny pomysł na zakończenie rozdziału i podarowanie czytelnikowi chwili wytchnienia. Dlatego jest to bardzo popularna konwencja. Może jej nie zauważyliśmy przy pierwszej lekturze książek, ale gdy zrobimy to po raz kolejny, na pewno znajdziemy jej ślady.